[SPEKTAKL GOŚCINNY]

OSTATNIE ROZMOWY

Reżyseria: Sebastian Szul
Choreografia: Sebastian Szul
Reżyseria świateł: Wojciech Kiwacz,
Kostiumy: Marta Płonka,
Menagerki: Magdalena Mżyk i Oliwia Tylek,
Fotografia i opracowanie graficzne: Karolina Krawczyk
Film/Montaż: Anna Szklener

Taniec i kreacja: Barta Han, Brna Liliana, Brydak Zofia, Brzezińska Martyna, Dawiec Matylda, Drożdż Marta, Fert Tosia, Flis Hanna, Fronc Helena, Grabka Aleksandra, Igielska Martyna, Jabłońska Maria, Klymenko Katarzyna, Kuzmitska Sofiia, Niedziela Emilia, Niedziela Matylda, Owczarek Barbara, Polak Zofia, Savery Matylda, Seweryn Zuzanna, Suder Aleksandra, Tokarz Zofia, Tylek Oliwia, Węgrzyn Maja

Istnieje taki moment, którego nie sposób dostrzec od razu – chwila będąca cichym początkiem końca. Nie towarzyszy jej dźwięk pękającego szkła, nie ma w niej wyreżyserowanej dramaturgii, głośnego krzyku ani płaczu. Przypomina raczej materię, niepostrzeżenie wymykającą się z rąk, niczym piasek, który jeszcze przed sekundą zdawał się być fundamentem, gdzie budowaliśmy trwałą i bezpieczną przyszłość.

„Ostatnie Rozmowy” to spektakl taneczny o kruchym punkcie zwrotnym i o chwili, kiedy pewność zaczyna obracać się w pył. To opowieść o relacji, która przez lata była domem, aż nagle, niemal bezszelestnie, przestała nim być. Na scenie ciała tancerek stają się żywym archiwum – zapisują ślady tego, co było wspólne, ale też precyzyjnie kreślą proces powolnego rozpadu. Towarzysząca im materia nie daje się utrzymać w stałej formie: przesypuje się, zmienia kształt i wymyka spod kontroli, przypominając, że to, co uważaliśmy za nienaruszalne, bywa jedynie chwilowe.

To historia o bolesnym przebudzeniu i uświadomieniu sobie, że fundament, któremu oddaliśmy wszystko, od początku był naznaczony nietrwałością. Spektakl stawia widza przed pytaniem o to, jak zachować się w sekundzie, w której traci się życiowy cel i czy jesteśmy w stanie wskazać w naszym życiu cokolwiek, co jest naprawdę stałe.