Scenariusz i reżyseria: Katarzyna Chlebny; scenografia i kostiumy: Łukasz Błażejewski; ruch sceniczny: Karol Miękina; kierownictwo muzyczne: Paweł Harańczyk; reżyseria światła: Wojciech Kiwacz; wizualizacje: Ewa Kałat dźwięk; Bogdan Czyszczan; asystentka reżysera: Maria Jakubowska; asystenci scenografa: Artur Świetny, Emilia Sarga; charakteryzacja: Julia Kubacka

Kiedy na początku lat 90 Sinéad O’Connor śpiewa cover Prince’a „Nothing Compares to you”- muzyczny świat ogłaszał objawienie. Siła, charyzma, ból w pełnych zadumy oczach ogolonej na łyso dziewczyny magnetyzują miliony widzów z ekranów na całym świecie. Ikona. Chwilę później w świetle kamer, krzycząc: „Dzieci! Wygramy! Walczmy z prawdziwym wrogiem!” – drze wizerunek Papieża Jana Pawła II.  Zdjęcie dla niej wyjątkowo ważne, bliskie i symboliczne…
Jako ofiara przemocy wyrusza na wojnę w obronie najsłabszych i staje się ich głosem, krzykiem, którego ówczesny świat nie jest w stanie zrozumieć. Skazana na wyklęcie i odrzucenie. Samotna, przegrana, wciąż śpiewająca i próbująca kochać z całych sił umiera, pozostawiając nas w zawstydzeniu.

Wyprzedziła swój czas- czy dogoniła siebie? O co walczyła? Czy ofiara przemocy ma wystarczająco siły, by iść na wojnę? Czy ma szansę z niej wrócić cało? Czy jest w stanie wychować zdrowych i silnych wojowników o prawdę.

W muzycznej wędrówce przez przeboje lat 90-tych (Sinéad O’Connor, Prince’a, Madonny) poznamy historię dziewczyny, która krzyczała w imieniu najsłabszych.

Czas trwania: 125 min

Licencja na korzystanie z utworów muzycznych została udzielona przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS